Des!reeweb.nl

Zoals ik al in een eerdere blog schreef is Djem in alle opzichten een   echt e meid . Iets wat zij volgens mij zelf heeft ontwikkeld, want ik heb haar nooit verteld dat haar favoriete kleur roze moest zijn. Daarentegen is Kane dus een echte jongen. Hij leert hoe langer hoe meer woordjes spreken en zoals Djem met amper 2 jaar precies wist dat papa roze gips moet nemen, zo ziet Kane overal maar auto’s, brommers en motors. Zodra ik buiten ben, wijst hij: “AUTO!!” De auto’s die hier in de straat geparkeerd staan hebben ook een enorme aantrekkingskracht op hem. Zodra hij even de kans krijgt, staat ie aan de deur te morrelen in de hoop dat die dan maar open gaat…en krijgt hij de kans even achter het stuur in papa’s auto te mogen zitten, dan weet hij precies wat hij moet doen. Verwoed staat hij dan aan het stuur te trekken, vervolgens aan de versnellingspook om daarna de richting aanwijzers en ruitenwissers aan te zetten. Ook speelt hij thuis graag met autootjes en laat die ook echt ri...

….een (soms iets te) bijdehante kleuter. Zo is   Djem   in een zin te beschrijven. In korte tijd is Djem   veranderd. Reden? Ze   gaat   naar school! Ik verbaas me er nog dagelijks over wat school met haar gedaan heeft. Iedereen die   Djem   kent zal weten   da t ze altijd erg verlegen en bang was…vooral als ze mensen niet goed of helemaal niet kende. Op verjaardagen waar ze veel mensen niet kende, of waar het gewoon druk was, had ze zeker wel anderhalf uur nodig om enigszins een beetje haar zelf te worden. De eerste weken naar school waren moeilijk voor haar. Ze had geen idee wat ze er v an   moest  verwachten en vond het allemaal maar eng, met al die kinderen in de klas. Nu ze wat langer op school zit, heeft ze al behoorlijk wat vriendjes en vriendinnetjes gemaakt en speelt ze geregeld ’s middags buiten met klasgenootjes. Tussen de middag komen er altijd wel klasgenootjes bij   Djem   eten, maar Djem   durfde nooit bij ...

Omdat ik gisteren na het werk nog even moest pinnen, ben ik anders naar huis gereden dan ik normaal doe. Omdat het mooi weer was, waren er veel mensen buiten aan het fietsen en dus was het druk op de rotonde bij de   Oostermeent . Voor mij stonden een aantal auto’s stil om de fietsers voorrang te geven en ik sloot mooi aan. Rustig wachtend totdat ik weer kon doorrijden. Ineens hoor ik een doffe klap achter me en voor ik me goed en wel realiseerde wat er gebeurde, kreeg mijn nek een flinke optater. Ik ben meteen de naast gelegen parkeerplaats op gereden en de auto achter me, die mij dus volop van achteren raakte, kwam gelukkig netjes achter me aan. Het was een taxi chauffeur in een super mooie en glimmende (nieuwe) auto. Hij vroeg meteen hoe het met me ging en gaf aan dat hij heel even naar links keek en mij dus niet zag remmen. Gelukkig kunnen we het (tot nu toe) netjes samen regelen. Vandaag ben ik met mijn auto naar het schade herstel bedrijf geweest om na te gaan hoeveel schade ...

Dat is iets wat   Kane   de laatste weken vaak lijkt te denken…zo nu en dan past hij eens of zijn duim, vinger of pink ergens in past….waarin, dat maakt niet uit. Zo heeft Kane   al eens met zijn pink tussen het tuinhek bij opa en oma gezeten. Toen konden we meteen door naar de huisartsenpost omdat zijn hele nagel eraf lag. Gelukkig is dat allemaal goedgekomen en zie je hier inmiddels niets meer van. Ook het blaas gedeelte van een bellenblaas in natuurlijk leuk om je duim in te steken. En dan jammerend naar mama toe komen lopen, omdat je je duim er niet meer uitkrijgt. Gisteren heeft Kane   toch wel de meest pijnlijke vinger-ergens-instop   ervaring tot nu toe gehad. Terwijl Djem   lekker aan het spelen was en ik op de bank achter mijn laptop zat, hoorde ik ineens   Kane   huilen en gillen. Aan de manier waarop hoorde ik meteen dat het niet goed zat. Hij zat achter de deur van zijn speelgoedkastje en had zijn pink in de scharnier van het kast...