Des!reeweb.nl

Niets is heerlijker om er even een weekje tussen uit te zijn. Afgelopen week zijn we lekker een weekje op wintersport geweest in Oostenrijk. De vooruitzichten wat sneeuw betreft waren niet al te best dus het was even afwachten in hoeverre de pistes goed waren. Helaas ging Djem ziek mee op vakantie; een dag eerder tijdens het zwemmen moest ze overgeven en op de dag van vertrek was ze nog steeds ziek. Na een voorspoedige heenreis gingen we zondag voor het eerst naar de piste toe. De laatste sneeuw was op 2 januari gevallen dus verse sneeuw lag er niet. En dat was duidelijk te merken op de piste; deze was ijzig en de sneeuw papperig. Gelukkig kon Djem zich vermaken op een kleiner bergje, waar voor haar genoeg sneeuw lag. Kane was voornamelijk druk in de speeltuin en in de sneeuw; hij had nog geen interesse om lekker op de ski’s te staan.   Maar….een dagje later (maandag) begon het te sneeuwen! Djem was nog steeds niet de oude en pas op donderdag was zij fit genoeg om de berg af...

Schreef ik in mijn vorige blog nog over Djem’s bezoek aan de schooldokter, werd ik afgelopen vrijdag gebeld of ik vandaag met Kane naar het consultatiebureau wilde komen. Ze hebben hier een lange wachtlijst en lopen flink achter met de afspraken en daarom was het ook alweer bijna een jaar geleden dat ik met Kane geweest was. Nu weet ik wel dat Kane het prima doet; alleen naar zijn lengte en gewicht was ik dan wel nieuwsgierig. Maar..meneer weigerde gemeten en gewogen te worden; hij had er zo geen zin in! Terwijl neefje Finn allang blij was dat hij niet hoefde (‘ik hoef niet he, (de)siree’), gilde Kane dat hij het maar niet wilde. Dus ongewogen en gemeten konden we naar binnen bij de arts. Gelukkig liet Kane zich hier van zijn goede kant zien. Hij moest met 5 blokjes een torentje bouwen en zette de blokjes zonder moeite strak op elkaar. Toen moest hij een aantal plaatjes benoemen in een boekje en meneer noemde gewoon even alles op. Ook vroeg ze of Kane zichzelf benoemd en inderdaad...

Nadat je kindje wordt geboren ‘moet’ je zo af en toe naar het consultatiebureau, waar de groei van je kindje in de gaten gehouden wordt. Persoonlijk vind ik het altijd wel leuk om te zien hoeveel mijn kindjes nou eigenlijk gegroeid zijn. Vooral bij Djem was het wegen steeds weer spannend; zij is klein geboren, met 2.600 gram, en eigenlijk altijd een kleintje gebleven. Vandaag hadden we een afspraak bij de schooldokter. Deze schooldokter neemt de controles van het consultatiebureau over, wanneer je kindje naar school gaat. Bij de schooldokter moest Djem een aantal oefeningen doen, waaraan bepaalt wordt of ze op het niveau zit wat hoort bij haar leeftijd; Djem is (natuurlijk ;-)) met vlag en wimpel geslaagd..! De ogentest, orentest, oplezen van cijfers en het natekenen van figuren; alles ging Djem prima af. En dat Djem een kleintje gebleven is, werd wel duidelijk tijdens het meten. Niet eens qua lengte (ze is zeker niet de langste), maar meer in haar gewicht. Met 5 jaa...