Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit mei, 2010 tonen

Verrassing!

Altijd lekker als je in het weekend nog even wat langer in je bed kan blijven liggen, omdat de kinderen in de andere kamer zo heerlijk aan het spelen zijn. Ja…dat denk je dan…maar dan hoor ik ineens: “kijk eens mam, ik heb geverfd en Kane ook!” En dan is dit het resultaat:

Kane en zijn duim

Ik schreef al eerder een   blog   over het feit dat Kane graag zijn vingertjes overal in steekt. Hoe goed de oma’s en ik er ook op proberen te letten dat hij de kans niet krijgt zijn kleine friemeltjes ergens in te steken, hij krijgt het steeds weer voor elkaar. Helaas was het vorige week vrijdag weer raak. Rebecca belde me op dat Kane met zijn duim in een kruiwagen gezeten had…de kruiwagen stond ergens in een gangetje op weg naar de speeltuin. Kane zou Kane niet zijn om het ding niet te onderzoeken en kwam daarbij een gaatje tegen…Hij stak zijn duimpje erin om zijn duim er vervolgens heel snel weer uit te trekken…dat ging niet helemaal goed. Het vel van zijn linker duimpje was helemaal geruld en een deel van zijn nagel was er af. Het bloedde ook flink, maar gelukkig heeft oma zijn duim meteen onder de koude kraan gedaan, waardoor het bloeden snel ophield. Het zag er allemaal een beetje vervelend uit, maar gelukkig was het geen bezoek aan de huisarts waard. Maar…toen kr...

Ik ben er zooo klaar mee!!!

De titel zegt al genoeg…ik ben er klaar mee…en niet zo’n klein beetje ook! Ik probeerde iets voor iemand te doen, speciaal voor die persoon…met alle goede bedoelingen…niemand anders zou het doen…dus ik heb het gedaan…maar toen het puntje bij het paaltje kwam, werd er gekletst en gestookt en kreeg ik een bak stront over me heen. Nog steeds snap ik niet dat je iemand zo enorm kan afbranden…en dat terwijl je niet eens recht hebt van spreken…ik had aan alles gedacht…en als ik iets vergeten ben…sorry!…dat is dan niet met opzet gedaan…Maar er is gekletst…dus er zijn meer mensen ‘schuldig’ in dit verhaal…wees dan zo eerlijk om eerder je bek open te trekken…maar dat doet (lees: durft) niemand. Een aantal mensen om mij heen wisten waar ik mee bezig was…allemaal reageren ze hetzelfde…dat iemand dat op deze manier durft te zeggen en erger nog…dat die persoon zelf totaal geen aanstalten heeft gemaakt. Dat bevestigd voor mij dan weer dat ik niet degene was die iets verkeerd deed..! Ik de...

Uit logeren...

Voor het eerst is Djem wezen logeren bij een ‘vreemde’. Natuurlijk is ze wel eens bij oma blijven slapen en ook bij Shanna is ze al een aantal keren wezen logeren, maar bij een vriendje of vriendinnetje nog niet… Afgelopen donderdag is ze bij Nick, een klasgenootje waar jullie vast nog meer over zullen lezen in mijn blog, wezen logeren..! Op Hemelvaartsdag zijn we met Nick, zijn zusje Jo-ann en ouders Jeroen en Marjon naar Ballorig geweest. De kids hebben zich daar heerlijk kunnen uitleven terwijl wij konden toekijken hoe de kids zich vermaakten. Na Ballorig, zijn we bij Jeroen en Marjon wat gaan drinken. Omdat Kane in de auto in slaap viel, hebben we hem daar op bed gelegd. Alleen besloot meneer weer eens een lange tuk te maken (doet hij nou altijd bij vreemden..;-)) en dus besloten we te blijven eten en wat te eten te halen.   Ondertussen speelden de kinderen in een hut en gleden ze met een matras van de trap af. (idee van…papa?!) Als grapje opperde ik dat Djem anders daa...

Kampioenen!

Mijn zusje Marsha voetbalt al een aantal jaren. Omdat het met haar baan als fulltime juf toch allemaal net even te druk is (2x in de week trainen en elke zaterdag een wedstrijd), besloot ze dat dit haar laatste voetbalseizoen is. Extra genoot ze van haar laatste wedstrijden in de competitie…vooral om dat ze erg hoog in de competitie stonden, waardoor het kampioenschap binnen handbereik lag. Afgelopen zaterdag heeft ze haar kampioenswedstrijd gehad: met   8-0!! won de   Zuidvogels Dames 1   van de Marken: KAMPIOENEN!! En natuurlijk heeft ze dit uitvoerig gevierd met haar team! En onder luid getoeter werden de kampioenen door het dorp gereden in een..euuh…containerwagen! Zusje: gefeliciteerd met jullie kampioenschap!

Ook ik moet er aan geloven

Argh! Het is zover…ook ik moet me vanaf vandaag onder de 30-ers gaan scharen! Maar ik voel me nog zo geen 30!     Ik ben gewoon 18 en heb 12 jaar ervaring!  

Vrijheid!

Vrijheid …voor ons zo vanzelfsprekend…toch vind ik het belangrijk om erbij stil te staan…gisteren hebben we de oorlogsslachtoffers herdacht…niet eens perse die van de 2e wereldoorlog, maar alle oorlogsslachtoffers. Mijn opa’s en oma’s hebben de tweede wereldoorlog meegemaakt. Mijn, inmiddels overleden, opa vertelde altijd verhalen uit zijn tijd in de oorlog en ik luisterde hier altijd graag naar. Eén verhaal wat hij vertelde zal ik nooit vergeten… Mijn opa zal ergens rond de 17 jaar geweest zijn, toen de oorlog begon. Hij kwam uit een gezin van 16 broers en zussen en was zelf eén van de jongste. Zijn oudere broers zaten allemaal in het verzet en automatisch volgde hij, hoewel hij eigenlijk te jong was, ook. Toen hij op een dag met de trein valse papieren moet afgeven, werd hij door de Duitsers uit een trein gepikt en meegenomen naar een concentratiekamp in Amersfoort. Hier is hij erg mishandeld en zijn leven daar was erg onzeker. Hij heeft hier een half jaar gezeten en kreeg t...

De dag na Koninginnedag

Koninginnedag en de periode hieromheen is voor mij altijd een periode met een achtbaan van emoties. Zo rond Koninginnedag merk je dat de mensen wat meer uitgelaten en vrolijk zijn…de vrije dagen komen eraan, de vlaggen hangen weer uit en natuurlijk het ultieme Nederlandse volksfeest: Koninginnedag! Sinds 2002 hangt er toch wel een sluier over deze periode; precies in deze periode zijn in een aantal jaar tijd toch wel een aantal heftige dingen gebeurt, waardoor ik daar elk jaar in deze periode weer aan terugdenk. Sinds vorig jaar zal Koninginnedag voor veel mensen nooit meer zijn zoals het was, door de vreselijke gebeurtenis in Apeldoorn. Het feest, de vrolijkheid, voor de (nabestaanden van de) slachtoffers zal deze dag een zwarte dag zijn met een vreselijke herinnering. Ook de dood van Pim Fortuyn, 6 mei 2002, heeft veel indruk op mij gemaakt…live op televisie was te zien hoe hulpverleners het leven van een zwaar gewonde Pim Fortuyn probeerden te redden; helaas heeft dit niet mogen ...