Zou mijn vinger daarin passen?

Dat is iets wat Kane de laatste weken vaak lijkt te denken…zo nu en dan past hij eens of zijn duim, vinger of pink ergens in past….waarin, dat maakt niet uit.

Zo heeft Kane al eens met zijn pink tussen het tuinhek bij opa en oma gezeten. Toen konden we meteen door naar de huisartsenpost omdat zijn hele nagel eraf lag. Gelukkig is dat allemaal goedgekomen en zie je hier inmiddels niets meer van. Ook het blaas gedeelte van een bellenblaas in natuurlijk leuk om je duim in te steken. En dan jammerend naar mama toe komen lopen, omdat je je duim er niet meer uitkrijgt.

Gisteren heeft Kane toch wel de meest pijnlijke vinger-ergens-instop ervaring tot nu toe gehad. Terwijl
Djem lekker aan het spelen was en ik op de bank achter mijn laptop zat, hoorde ik ineens Kane huilen en gillen. Aan de manier waarop hoorde ik meteen dat het niet goed zat. Hij zat achter de deur van zijn speelgoedkastje en had zijn pink in de scharnier van het kastdeurtje gestopt. Aan de manier van huilen merkte ik dat het hem veel pijn deed. Ik wilde hem natuurlijk meteen lostrekken, maar zijn pink zat er
goed in vast. Toen moest ik in korte tijd bedenken waar ik goed aan zou doen….het kastdeurtje dicht doen of juist verder opendoen om het scharnier wijder te krijgen. Gelukkig schoot zijn pink eruit toen ik het kastje ietsje verder open deed (phiew…goede gok dus!), maar die zag er in eerste instantie niet uit: blauw, bloed, blaar en vervormd. Gelukkig kwam de vorm van zijn pink al na een paar tellen weer een beetje terug en na even op adem gekomen te zijn leek de schade uiteindelijk meegevallen te zijn: hij
heeft een flinke snee in zijn pink en het is wat blauw.

Ik ben natuurlijk opgelucht dat het allemaal meegevallen is…moet er toch niet aan denken wat er gebeurt zou zijn als ik het kastdeurtje wellicht de andere kant op geduwd zou hebben. Ik hoop natuurlijk dat Kane hiervan leert en dus zijn kleine vingertjes niet meer overal insteekt, maar ik ben bang dat Kane gewoon op onderzoek uit blijft gaan…