Onbeschoft...

En toen hoorde ik ineens de kiestoon… Deed ze dat nou echt? Verbrak ze nou echt moedwillig de verbinding? Nou ja! Dat kan toch niet zomaar?!

Gisteravond is mijn opa opgenomen in het ziekenhuis. Vandaag zou hij geopereerd worden. Omdat mijn oma niet weet hoelaat hij geopereerd wordt, vragen we gisteravond, voordat we weggaan bij
opa, aan een vriendelijke verpleegster of zij weet hoelaat. Ergens in de middag,  in ieder geval na 13.00 uur. Maar ze zouden mijn oma bellen over het exacte tijdstip.

Vandaag om 13.30 uur bel ik mijn oma. Zij heeft nog niets gehoord van het ziekenhuis. Snel hang ik haar weer op, zodat ze bereikbaar blijft. Mijn oma zou mijn moeder bellen als ze iets hoort en die zou mij dan weer bellen. Om 16.30 uur bel ik eens mijn moeder, maar…nog steeds niets gehoord. Dan besluit ik het ziekenhuis te bellen om te vragen hoe en wat. Een verpleegster staat mij te woordn en weet mij te
vertellen dat mijn opa helaas nog niet op zaal is..om 14.00 uur is hij onder het mes gegaan….zij weten nog niets meer. Ik hang op en bel mijn oma om het door te geven.

Inmiddels is het 18.00 uur. Mijn moeder belt me…oma heeft nog niets gehoord…ze maakt zich toch wel zorgen en of ik toch nog een keertje het ziekenhuis wil bellen om te vragen hoe en wat. Het
zou immers een relatief kleine ingreep zijn, die niet zolang zou duren. Maar omdat opa verzwakt is, is het voor ons toch we spannend.

Doorverbonden door de telefoniste van het ziekenhuis krijg ik verpleegster M. aan de telefoon,  die duidelijk geen zin heeft mij te woord te staan. Ik vraag haar of ze meer weten over mijn opa. M. geeft
aan dat zij dan ons contactpersoon als eerste bellen. Ik vertel haar dat ik in opdracht van mijn oma bel, omdat zij zich ernstige zorgen maakt. Tevens zeg ik dat ik vind dat er een slechte communicatie is; mijn oma zou immers gebeld worden over het exacte tijdstip van de operatie. Verpleegster M. reageert steeds meer geïrriteerd en wil er verder niets over zeggen. Als ik haar aangeef dat ik dat onredelijk vind, hoor ik ineens…tuut, tuut, tuut…In eerste instantie ben ik verbaasd, maar al snel realiseer ik me dat ze gewoon de verbinding heeft verbroken.

Nog geen kwartier later word ik gebeld door mijn moeder…oma heeft een telefoontje uit het ziekenhuis gekregen van verpleegster M. Allereerst om haar excuses aan te bieden voor het feit dat mijn oma niet beter geïnformeerd is. Daarna komt ze met het nieuws dat opa inmiddels op de uitslaapkamer ligt…Mijn oma heeft haar nog wel even benadrukt waarom zij zich zorgen heeft gemaakt en M. biedt nogmaals haar excuses aan.

Blijkbaar heeft verpleegster M.zich wel gerealiseerd dat dat niet de manier is om met mensen om te gaan
Gelukkig heeft ze het fatsoen gehad om in ieder geval mijn oma nog even te bellen over de stand van zaken…en voor dit soort klachten heeft het ziekenhuis gelukkig een klachtencommissie…;-)