Mobieltjes...

Bijna iedereen heeft er tegenwoordig eentje: een mobiele telefoon. Heel eerlijk gezegd ben ik zo aan het gemak van de mobiele telefoon gewend, dat ik niet zeker weet of ik ooit nog wel zonder zou
kunnen. Het is ook zo makkelijk; alles staat er in: al je telefoonnummers, een agenda en op de meeste mobiele telefoons kun je ook internetten. Het gemak dient de mens, toch?! 

Maar dat het gemak van de mobiele telefoon niet voor iedereen zo vanzelfsprekend is merkte ik van de week bij mijn oma. Omdat mijn opa in het ziekenhuis ligt, gebruikt zij de mobiele telefoon van mijn opa. Oma heeft geen rijbewijs en is dus afhankelijk van het openbaar vervoer of van ons om bij mijn opa in
het ziekenhuis te komen. Best wel makkelijk om, als je zoveel onderweg bent, een mobiel bij de hand te hebben voor als een bus niet op komt dagen of zo. Of gewoon om bereikbaar te zijn, aangezien je veel tijd kwijt bent met het heen en weer gaan naar het ziekenhuis….tenminste…zo dachten wij.

Oma dacht er net even anders over…die mobiele telefoon neemt ze braaf mee hoor, als ze op weg gaat om opa te bezoeken in het ziekenhuis….alleen…ze zet het ding pas aan als ze iemand moet bellen, en
zet de telefoon meteen weer uit als ze de persoon in kwestie gebeld heeft, dus de bereikbaarheid van oma laat al te wensen over… Dan is het natuurlijk mooi makkelijk dat je met z’on mobiele telefoon alle nummers bij de hand hebt…maar niet voor mijn oma. Die loopt rond met een briefje waarop ze alle belangrijke nummers geschreven heeft; als de dan moet bellen, zet ze haar mobiele telefoon aan, pakt ze het lijstje met telefoonnummers erbij en belt de persoon die ze moet hebben, om meteen na
het gesprek haar mobiel weer uit te zetten. En als er dan ook maar streepje ontbreekt van de batterij, wordt hij meteen opgeladen, want straks is de telefoon leeg!

Ach ja..mijn oma en de mobiele telefoon; wij als kleinkinderen moeten ons inhouden om niet steeds te zeggen dat het allemaal veel makkelijker kan…voor haar werkt het; zij heeft een mobieltje…en kan
bellen wanneer ze het nodig heeft…mijn oma van 82 belt mobiel op haar manier!