Een meisjes-meisje

In mijn beleving heb je twee soorten meisjes; de échte meisjes-meisjes en de jongens-meisjes. En dat bedoel ik dan niet qua uiterlijk, maar qua gedrag. De meisjes-meisjes houden van tutten en opmaken,
terwijl de jongetjes-meisjes meer van buiten voetballen houden en de kleur roze niet als lievelingskleur zien. Ik denk dat ik mijzelf als kind onder het laatste soort kan indelen. Ik was als kind altijd buiten aan het spelen, voetballen en mijn lievelingskleur was absoluut geen roze.

Daarom verbaasd het mij juist dat Djem wél een meisjes-meisje is. Ze was nog maar net twee jaar toen ze al duidelijk haar voorkeur over haar lievelingskleur met ons deelde. Remco had tijdens het voetballen zijn knieschijf uit de kom gehad en moet daarom in het gips. In het ziekenhuis hingen verschillende
kleuren gips aan een touwtje…toen wij aan Djem vroegen welke kleur zij mooi zou vinden voor het gips antwoordde zij zonder na te denken ROZE. Omdat wij dachten dat zij alleen het woord roze zou kennen en niet daarbij de kleur, lieten we het haar aanwijzen op het touwtje waar alle kleuren hingen. Ook daar wees ze zonder twijfelen de (fluoriserende) roze kleur aan.

Vorig jaar liep ik met Djem in het winkelcentrum en kwamen we een buitenlandse vrouw tegen die helemaal gesluierd was. Ze droeg verschillende sluiers over elkaar heen en alleen haar ogen waren nog
zichtbaar. ‘Kijk mama!’, zei Djem, “Een echte prinses!!”

Vorige week vrijdag had Djem carnaval op school. Met kerst heeft ze een ‘echte’ prinsessenjurk gekregen en die wilde ze natuurlijk graag aan naar school. Met een wafelijzer heeft oma haar haren
gewafeld (‘echte prinsessenkrullen he, mama!”) en hebben we haar met roze make-up opgemaakt. Helemaal happy ging ze naar school.

Tussen de middag was er een optocht van alle kinderen van school door de wijk heen. Een geluidsauto met grote boxen op het dak en veel muziek reed voorop en alle kinderen liepen met spandoeken erachter. Ook Djem liep mee en als een echte prinses, met één hand haar jurk omhooghoudend, zodat ze er niet op zou staan, liep ze mee in de optocht.

Djem haar lieverlingskleur is roze. Ze houdt van tutten en make-up en dan vooral van lippenstift en oogschaduw; ze is dol op mooie haren en mooie kleren (vooral rokken en jurken), kettingen en spuit graag een luchtje van mama op. Het is dus duidelijk dat Djem, in tegenstelling tot haar moeder vroeger, een échte meid is!