Herinneringen: Hamsters

Soms zijn er wel eens gesprekken waarbij een bepaald woord een herinnering oproept. Zo zaten we tweede Kerstdag bij mijn schoonouders toen het over hamsters ging…

Ik denk dat het alweer zo’n 9 jaar geleden is dat ik met mijn schoonmoeder en schoonzusje naar Ranzijn ging…we zouden eigenlijk gewoon wat gaan shoppen in Doe-Mere, maar alles was dicht. Alleen Ranzijn was open, dus natuurlijk moesten we daarheen.

Op de dierenafdeling hadden ze van die schattige Russische dwerghamsters…mijn schoonzusje had bedacht dat ze graag een hamster wilde…eigenlijk vond ik dat ook wel een leuk idee, dus we zouden er allebei eentje nemen: een mannetje en een vrouwtje: leuk! Dan krijgen ze jonkies..! Natuurlijk werden
we gewaarschuwd dat zie beesten ontzettend snel nestjes konden krijgen, maar ach…leuk toch?!

En jonkies hebben ze gekregen…3 nesten van ongeveer 6-8 mini hamstertjes. Ontzettend schattig en bij het eerste nestje waren we nog erg enthousiast en konden we ze makkelijk kwijt aan anderen.
Maar bij het 3e nestjes was de enthousiasme zo goed als verdwenen.

Bij mijn schoonouders in huis stonden ongeveer overal glazen hokken met hamsters erin. Inmiddels had iedereen in onze omgeving die een hamster wilde, een hamster van ons. Die beesten kunnen klimmen en springen en zo ontsnapte er wel eens eentje uit zijn hok….’s avonds in bed hoorde je het beest in de kamer lopen, klimmen en zelfs onder het dekbed voelden we hem lopen!

In eerste instantie had ik 2 hamsters mee naar huis genomen…twee van hetzelfde geslacht. (slim bedacht toch…anders zouden we binnen no time weer nestjes met jonkies hebben!) Maar
die maakten elkaar af, dus hebben we ze uit elkaar gehaald. Aangezien het natuurlijk nachtdiertjes zijn, begon mijn Beesje (jaja, zo heb ik hem naar genoemd) tot leven te komen. In zijn rad draaide hij de hele nacht rondjes…aangezien het radje zo lekker piepte, haalde ik voor ik ging slapen het radje eruit. Maar dat was voor Beesje ook niet echt leuk, dus maar weer een nieuw radje gekocht, in de hoop dat ie niet zo piepen.

Beesje werd ouder, de hamsters bij mijn schoonouders werden ook steeds minder (geen idee
hoe dat kon!) en mijn moeder vond dat ik hem als ik het huis zou uitgaan, wat dat jaar zou gebeuren, mee moest nemen. Op een gegeven moment ging ie raar lopen. Het leek wel alsof het zaakje tussen zijn pootjes groter was dan zijn achterpootjes..! Met Beesje in een kartonnen doosje ben ik
nog even met hem bij de dierenarts geweest om te vragen wat dat kon zijn. De dierenarts reageerde eigenlijk heel laconiek en dacht dat het de ouderdom of iets was. Wij dachten meer aan een tumor.

In één van zijn laatste weken, toen ie al helemaal niet zo lekker meer kon lopen, vond mijn moeder hem half zwemmend in zijn bakje water. Hij was gevallen en omdat ie zo topzwaar was, kon ie niet meer overeind komen. Mijn moeder heeft hem gedroogd en opgewarmd en zo is hij toch weer een beetje
bijgekomen.

Uiteindelijk was Beesje ruim 2 jaar toen ie op een dag levenloos in zijn hok lag…hij was één van
de laatste van zijn nestje die overleed. Ik heb hem nooit mee hoeven verhuizen toen ik het huis uitging… 

Mochten Djem en Kane ooit hamsters willen dan hebben ze een probleem. Hier in huis komen geen hamsters meer en al helemaal geen stelletje van een mannetje en een vrouwtje!