Elk jaar besef ik me weer hoe bijzonder het is om de eerste kerstdag te mogen vieren bij mijn opa en oma. Ik weet niet beter dan dat ik op eerste Kerstdag met de rest van de familie bij mijn opa en oma (van mijn moeders kant) eet… We hebben wel bij hun thuis gegeten, zijn ook een aantal jaren uit eten geweest en de laatste jaren eten we weer bij hun thuis… Dit jaar zal het laatste jaar zijn; ze zijn 84 en
80 jaar…juist daarom besef ik me juist weer hoe bijzonder het is….
80 jaar…juist daarom besef ik me juist weer hoe bijzonder het is….
Het is überhaupt bijzonder om opa’s en oma’s te hebben. Toen ik werd geboren had ik van beide kanten mijn opa’s en oma’s. Ik had zelfs 3! overgrootmoeders…de laatste is gestorven in 1998 op 97
jarige leeftijd.
jarige leeftijd.
Eigenlijk dacht (lees: hoopte) ik dat mijn opa’s en oma’s niet dood zouden gaan… Die arrogantie krijg je als je eigenlijk niet beter weet dan dat je opa’s en oma’s er ‘gewoon’ zijn. Op 25 juni 2006 is de
opa van mijn vaders kant overleden en toen besefte ik het ineens…zij hebben niet het eeuwige leven! Toch heb ik het voorrecht gehad om tot op mijn 25e jaar mijn beide opa’s en oma’s te mogen hebben.
opa van mijn vaders kant overleden en toen besefte ik het ineens…zij hebben niet het eeuwige leven! Toch heb ik het voorrecht gehad om tot op mijn 25e jaar mijn beide opa’s en oma’s te mogen hebben.
En dan dit jaar voor het laatst ‘echt’ kerst vieren met opa en oma…dat is wel een beetje een rare gedacht….maar dat we er na dit jaar misschien niet meer eten, wil natuurlijk niet zeggen dat we er die eerste kerstdag niet zullen komen!


Reacties
Een reactie posten