Aandoenlijk...

Als ik Djem moet ophalen, loop ik wel eens wat eerder naar school, in de hoop een glimp van haar op te vangen als ze met haar klas aan het buiten spelen is. Ze heeft dan niet door dat ik er ben
en dan zie ik mijn kleine meisje zoals ze is.

Ze rent, ze huppelt en speelt met haar klasgenootjes. Als de juf in de handen klapt, rent ze om
maar zo snel en netjes mogelijk naar haar vriendinnetje in de rij te staan. Dan gaan ze: ‘1-2 in de maat, anders wordt de juffrouw kwaad. Maar de juffrouw wordt niet kwaad, want ze is van ijzerdraad!’ Voordat ze de school weer binnen gaan, stampen ze met z’n allen… Iedereen heeft grote
lol.

Zo was ik ook van de week wat eerder en Djem was met haar klas en juf Renee weer buiten aan het spelen. Djem stond, samen met nog een aantal kindjes, bij de juf. Juf was druk bezig een ander kindje te leren een bal te vangen en Djem stond, heel vertrouwd, tegen de juf aangeleund. Ineens
zie ik haar de juf uit het niets een knuffel geven…terwijl de juf nog steeds bezig is met het jongetje… Omdat de juf niet reageert zegt ze:‘Juf…weet je waarom ik dat deed? Omdat ik jou zo lief vind!’
Maar  ook juf Elly wordt af geknuffeld door Djem. Op maandag en dinsdag was deze week juf Elly er. Toen ik Djem dinsdagmiddag ophaalde, kwam ze aan de hand van de juf naar buiten. Omdat ik het idee had dat ze me in eerste instantie niet zag, riep ik haar. Een beetje geïrriteerd kwam ze op me af…’Mam, ik zag je wel hoor, maar ik moet eerst nog even terug om de juf een kus te geven’. En daar ging ze weer…even de juf een kus (lees: knuffel) geven.

Normaal ben ik altijd zo nuchter, maar als ik dat Djem zo hoor zeggen en doen, krijg ik er een brok van in mijn keel…zo aandoenlijk…mijn (grote) kleine meisje!