Donderdag 5 augustus 2004 is de dag waarop Remco en ik ons ja-woord gaven in het gemeentehuis van Blaricum.
We waren toen ruim 8 jaar samen, sinds 14 juni 1996, maar toch voelde het spannend en eng. We wisten heel duidelijk wat we wilden: geen saaie, suffe bruiloft, maar sprankelend en fris! En dat is
gelukt!
Als ik terugdenk aan die dag, lijkt het alsof ik de dag in een roes beleefd heb. De hele dag met je kop in de belangstelling staan is best bijzonder. Gelukkig stond ik daar niet in mijn eentje; Remco voelde
zich precies zo!
Het was een super dag; absoluut wel een van de mooiste dagen in mijn leven. Want wanneer heb je nou verder nog al je vrienden en familie bij elkaar?! Mijn beide opa’s en oma’s hebben het mee
mogen maken. Bijzonder toch?We hebben de hele avond staan springen, dansen, hossen; we hebben zelfs de vogeltjesdans gedaan en natuurlijk met zijn alle het welbekende: you’ll never walk alone gezongen.
Al halverwege de avond had ik geen voeten meer over. Daar had ik natuurlijk op gerekend en heb toen onder mijn trouwjurk mijn gympen aangetrokken. Wat een opluchting; zo kon ik nog even heerlijk doorgaan!
Aan het einde van de avond kwam er een luxe limousine voorrijden, die ons naar een hotel
bracht. Nog even voordat de auto wegreed kwam de ceremoniemeester alle envelopjes brengen die we die avond gekregen hadden; dat is toch een van de leukste dingen aan het einde van zo'navond, toch?!
Het is een super mooie herinnering om op terug te kijken en dat doen we dan ook regelmatig. Maar vandaag, 5 jaar na de bewuste dag, is het toch wel even bijzonder om daar even extra aan terug te denken… En dat doen we…aanstaande zaterdag hopen we er net zo’n leuk feest van te maken als op die ene donderdag, inmiddels vandaag alweer 5 jaar geleden!
We waren toen ruim 8 jaar samen, sinds 14 juni 1996, maar toch voelde het spannend en eng. We wisten heel duidelijk wat we wilden: geen saaie, suffe bruiloft, maar sprankelend en fris! En dat is
gelukt!
Als ik terugdenk aan die dag, lijkt het alsof ik de dag in een roes beleefd heb. De hele dag met je kop in de belangstelling staan is best bijzonder. Gelukkig stond ik daar niet in mijn eentje; Remco voelde
zich precies zo!
Het was een super dag; absoluut wel een van de mooiste dagen in mijn leven. Want wanneer heb je nou verder nog al je vrienden en familie bij elkaar?! Mijn beide opa’s en oma’s hebben het mee
mogen maken. Bijzonder toch?We hebben de hele avond staan springen, dansen, hossen; we hebben zelfs de vogeltjesdans gedaan en natuurlijk met zijn alle het welbekende: you’ll never walk alone gezongen.
Al halverwege de avond had ik geen voeten meer over. Daar had ik natuurlijk op gerekend en heb toen onder mijn trouwjurk mijn gympen aangetrokken. Wat een opluchting; zo kon ik nog even heerlijk doorgaan!
Aan het einde van de avond kwam er een luxe limousine voorrijden, die ons naar een hotel
bracht. Nog even voordat de auto wegreed kwam de ceremoniemeester alle envelopjes brengen die we die avond gekregen hadden; dat is toch een van de leukste dingen aan het einde van zo'navond, toch?!
Het is een super mooie herinnering om op terug te kijken en dat doen we dan ook regelmatig. Maar vandaag, 5 jaar na de bewuste dag, is het toch wel even bijzonder om daar even extra aan terug te denken… En dat doen we…aanstaande zaterdag hopen we er net zo’n leuk feest van te maken als op die ene donderdag, inmiddels vandaag alweer 5 jaar geleden!
Hoi Dees en Remco,
BeantwoordenVerwijderenVan harte
gefeliciteerd met jullie 5 jaar!!! En alle andere jaren natuurlijk ;-)
Heel veel liefs, Robert, Justin en Joyce
Gefeliciteerd..! Op naar de volgende..eehh… 50!! :-D
BeantwoordenVerwijderenhey wijffie,
BeantwoordenVerwijderengefeliciteerd!!!!!!!!!!
en we gaan zaterdag lekker feesten!!:D
kus van ons!