WEEKEND! Djem heeft haar eerste schoolweek erop zitten; aan het weekend is ze echt toe na een week school; ze is kapot!
Tussen de middag halen Remco en ik Djem op. Haar gezicht staat op onweer en zodra ze me ziet, stort ze zich in mijn armen en huilt..ze wil niet meer naar school… Ik bereid haar voor dat ze die middag toch weer moet. Na thuis een broodje gegeten te hebben, lopen we tegen 13.00 uur weer
richting school. Al tijdens het naar school lopen, zeurt ze dat ze niet wil.
Op school laat ik dan ook een meisje dat overstuur huilt achter…de tranen prikken achter mijn ogen, maar ik moet doorzetten. Als ik haar om 15.00 uur weer ophaal, komt ze iets vrolijker naar buiten en volgens de Juf was het huilen zo over; wat een opluchting! De eerste dag is achter de rug!!
Dinsdagmorgen begint ze toch weer dat ze niet naar school wil…natuurlijk gaat ze toch en wat jengelend laat ik haar in de klas achter…om half 12 haal ik een vrolijke Djem op. Ze heeft zelfs een sticker voor het niet huilen! Als ik haar om 13.00 weer breng laat ik een vrolijke Djem achter en
die vrolijke Djem is er om 15.00 uur nog!
Maandag de 17e augustus was de eerste schooldag. Al de hele morgen liep ze stuiterend
door het huis om te vragen wanneer ze nou naar school mocht! Om 8.20 uur liepen we samen naar school, Djem nog steeds erg enthousiast!
Naarmate we dichter bij school kwamen, werd het drukker met kindjes en ouders. Djem zit bij Juf Elly en Juf Renee in de klas. In de klas gekomen staan de stoeltjes in een kring; een aantal stoeltjes hebben al een plaatje met naam; anderen niet. Op een van die stoeltjes mag Djem gaan
zitten. Ik ga nog even bij haar zitten en tegen half 9 geef ik haar een kus en ga weg… Op het moment dat ik wegloop, denk ik nog, dat gaat makkelijk! Maar niets is minder waar…in de verte hoor ik
een Djem huilen. Ik kijk om het hoekje en zie dat de bij de Juf op de arm zit en loop naar huis!
door het huis om te vragen wanneer ze nou naar school mocht! Om 8.20 uur liepen we samen naar school, Djem nog steeds erg enthousiast!
Naarmate we dichter bij school kwamen, werd het drukker met kindjes en ouders. Djem zit bij Juf Elly en Juf Renee in de klas. In de klas gekomen staan de stoeltjes in een kring; een aantal stoeltjes hebben al een plaatje met naam; anderen niet. Op een van die stoeltjes mag Djem gaan
zitten. Ik ga nog even bij haar zitten en tegen half 9 geef ik haar een kus en ga weg… Op het moment dat ik wegloop, denk ik nog, dat gaat makkelijk! Maar niets is minder waar…in de verte hoor ik
een Djem huilen. Ik kijk om het hoekje en zie dat de bij de Juf op de arm zit en loop naar huis!
Tussen de middag halen Remco en ik Djem op. Haar gezicht staat op onweer en zodra ze me ziet, stort ze zich in mijn armen en huilt..ze wil niet meer naar school… Ik bereid haar voor dat ze die middag toch weer moet. Na thuis een broodje gegeten te hebben, lopen we tegen 13.00 uur weer
richting school. Al tijdens het naar school lopen, zeurt ze dat ze niet wil.
Op school laat ik dan ook een meisje dat overstuur huilt achter…de tranen prikken achter mijn ogen, maar ik moet doorzetten. Als ik haar om 15.00 uur weer ophaal, komt ze iets vrolijker naar buiten en volgens de Juf was het huilen zo over; wat een opluchting! De eerste dag is achter de rug!!
Dinsdagmorgen begint ze toch weer dat ze niet naar school wil…natuurlijk gaat ze toch en wat jengelend laat ik haar in de klas achter…om half 12 haal ik een vrolijke Djem op. Ze heeft zelfs een sticker voor het niet huilen! Als ik haar om 13.00 weer breng laat ik een vrolijke Djem achter en
die vrolijke Djem is er om 15.00 uur nog!
En zo is het eigenlijk de rest van de week gegaan! Ze vindt school inmiddels super leuk en ze doet alsof ze al jaren naar school gaat! Ze heeft getekend (eerste tekening was natuurlijk voor mama!), gekleid, gelezen met de Juf en buiten gespeeld.
Aan het einde van de dag is ze wel bekaf! Donderdagavond lag ze zelf om 18.15 uur uitgeteld in bed! Ze heeft het weekend echt nodig om bij te komen. Volgende week begint ook voor mij
het echte leven weer en moet ik weer aan het werk. Maar…ik laat Djem in ieder geval met een gerust hart achter!
het echte leven weer en moet ik weer aan het werk. Maar…ik laat Djem in ieder geval met een gerust hart achter!
Leuk, fijn dat het zo goed gaat!! Zo’n rotgevoel he, als je haar tegen haar zin weg moet brengen!
BeantwoordenVerwijderenSucces volgende week als je zelf ook weer aan de slag gaat!
goed zo djemmie!!!
BeantwoordenVerwijderenwe zijn trots op je!!!!:D