Afgelopen nacht is Kane de hele nacht wakker geweest en hij wilde maar niet slapen! Remco en ik hadden geen idee wat er met hem aan de hand kon zijn; zo kennen wij ons kleine aapje helemaal
niet! We hoorden dat hij wat meer geluid maakte bij het ademen, dus voor de zekerheid hebben we hem gepuft. Tegen 7 uur ‘s morgens viel hij eindelijk in slaap, tot 9 uur. Toen werd ie wakker en ademde hij nog zwaarder, dus weer gepuft. Het leek eigenlijk niet zo heel veel te helpen, dus hebben we voor de zekerheid de huisartsenpost gebeld. Hij ademde ook steeds meer op zijn buik en dus moesten we even langskomen.
De behandelende huisarts vond toch ook wel dat ie moeilijk ademde en dus werden we doorgestuurd naar de kinderarts op de Eerste Hulp. Op de Eerste Hulp aangekomen werden we geholpen door een lieve kinderarts die het zuurstof in zijn bloed heeft opgemeten, via een apparaatje aan zijn teen. Daaruit bleek dat hij het inderdaad benauwd had en besloten ze Kane te vernevelen. Het vernevelen vond Kane niet zo leuk. Er wordt dan een kapje met stoom en een of ander goedje op zijn neus gezet wat ie 10 minuten moet ophouden, dus dat was even 10 minuten gillen. Daarna is zijn zuurstof weer gemeten en hebben ze naar zijn longetjes geluisterd. Nog steeds klonk het niet heel erg goed.
De kinderarts heeft, na overleg met naar supervisor, besloten Kane nog een keer te vernevelen. Weer 10 minuten een kapje op zijn neus en weer 10 minuten gillen. Gelukkig was meteen daarna het zuurstof in zijn bloed weer een heel stuk beter en ook zijn longetjes klonken beter. Gelukkig maar, want de kinderarts had al gezegd dat ze hem zouden opnemen als dit niet zou
werken.
Ik heb nieuwe Ventolin voor hem meegekregen en ik moet hem elke 3 uur puffen de komende 48 uur. Gelukkig heeft het vernevelen goed geholpen; zodra we thuis waren heb ik hem een fles gegeven, waarna hij en een hele diepe slaap belandde.
niet! We hoorden dat hij wat meer geluid maakte bij het ademen, dus voor de zekerheid hebben we hem gepuft. Tegen 7 uur ‘s morgens viel hij eindelijk in slaap, tot 9 uur. Toen werd ie wakker en ademde hij nog zwaarder, dus weer gepuft. Het leek eigenlijk niet zo heel veel te helpen, dus hebben we voor de zekerheid de huisartsenpost gebeld. Hij ademde ook steeds meer op zijn buik en dus moesten we even langskomen.
De behandelende huisarts vond toch ook wel dat ie moeilijk ademde en dus werden we doorgestuurd naar de kinderarts op de Eerste Hulp. Op de Eerste Hulp aangekomen werden we geholpen door een lieve kinderarts die het zuurstof in zijn bloed heeft opgemeten, via een apparaatje aan zijn teen. Daaruit bleek dat hij het inderdaad benauwd had en besloten ze Kane te vernevelen. Het vernevelen vond Kane niet zo leuk. Er wordt dan een kapje met stoom en een of ander goedje op zijn neus gezet wat ie 10 minuten moet ophouden, dus dat was even 10 minuten gillen. Daarna is zijn zuurstof weer gemeten en hebben ze naar zijn longetjes geluisterd. Nog steeds klonk het niet heel erg goed.
De kinderarts heeft, na overleg met naar supervisor, besloten Kane nog een keer te vernevelen. Weer 10 minuten een kapje op zijn neus en weer 10 minuten gillen. Gelukkig was meteen daarna het zuurstof in zijn bloed weer een heel stuk beter en ook zijn longetjes klonken beter. Gelukkig maar, want de kinderarts had al gezegd dat ze hem zouden opnemen als dit niet zou
werken.
Ik heb nieuwe Ventolin voor hem meegekregen en ik moet hem elke 3 uur puffen de komende 48 uur. Gelukkig heeft het vernevelen goed geholpen; zodra we thuis waren heb ik hem een fles gegeven, waarna hij en een hele diepe slaap belandde.
Reacties
Een reactie posten